nad minionym

Minął kolejny piątek w moim życiu. Dziś nie był szary i monotonny.... Zresztą jak każdy. Dużo słońca i rozmów z moimi Uczniakami. Dużo przemyśleń, wariacji myślowych i ta ciągle powracająca myśl, żeby być lepszym... Hmmm... po co o tym pisać... Może każdy potrzebuje chwili zapomnienie kim jest i po co jest na tym świecie. Ucieczki przed rzeczywistością... strachem. Nie, raczej nie obawiam się dnia jutrzejszego. Będzie taki sam ciepły jak ten, który właśnie się kończy. Muszę go chyba hucznie pożegnać... Bo każdą minioną chwilę trzeba żegnać głośno. Ona już nie wróci a przecież tyle nam ofiarowała: słońce, właśnie padający deszcz, rozmowy, interesujące spotkania. Hucznie pożegnać minioną chwilę, aby ta kolejna dobra chwila, która ma nadejść nie ociągała się, ale przyfrunęła jak najszybciej na skrzydłach nowej nadziei. Ale chyba już dość tej nostalgii.

Chyba dopadł mnie dziś wieczór wspomnień. Czy wspomnienia są dobre? Wracam myślami do wspólnych spotakń. Było ich wiele. Kurcze, żecie szybko mija, ucieka nam prze zpalce. A my jakoś nad tym się nie zastanawiamy. Nie myślimy. A w związku z tym wiele tracimy.

Chyba jednak obejrzę film.

myśli nieposkładane

Bywają różne myśli. Szczególnie te nieposkładane są najciekawsze. Chyba one pozwalają nam być kreatywnymi, kochać tych, których kochamy, być z tymi, którzy są nam dani. Taki ciekawy los. Spotykam różnych ludzi. Zastanawiam się często nad sensem tych spotkań. Przecież chyba już dość poznałem w swoim życiu osób, które pozwalają mi być człowiekiem... Ale nadal dochodzą nowe postacie, jak w serialu. Może to jakiś serial, tasiemiec, którego reżyserem jest Absolut. Nie wiem tego teraz, i chyba nie prędko się dowiem. Raczej muszę przyjąć każdego jako prezent. A z prezentów przecież każdy się cieszy. A więc cieszę się Tobą!