Człowiek wiele mówi o miłości. Myśli o niej a jakże często śni o tej jedynej, której pragnie od zawsze. Trudne doświadczenie tej miłości. Co doradzić lub co powiedzieć na ten temat, temu, kto jej poszukuje.
Miłość... Tutaj chyba trzeba zacząć od Boga. Bo Bóg jest miłością. I Bóg kocha nas poprzez ludzi. Poprzez różne przyjaźnie a nawet poprzez krótkotrwałe znajomości. Jakże często się tego nie dostrzega. Jednak chyba warto to dostrzec. W każdym geście dobroci, w każdym liście, mailu, w każdym podarunku ukryty jest Bóg.
Tęskniąc za miłością ostatecznie tęsknimy za Bogiem, jak mówił ks. Twardowski. Miłość jest ciężką pracą, poświęcaniem się, ustawiczną walką z egoizmem. To wielka odpowiedzialność wobec ukochanego człowieka. Miłość ogarnia wszystkie uczucia ludzkie: radość, spokój a także smutek i rozpacz. Wspominając dalej ks. Twardowskiego: miłość jest tym, co głaszcze i daje po pysku.
Prawdziwa, autentyczna miłość jest niezrozumiała, bo kocha za nic.
Miłość to także umiejętność przyjmowania. Przyjmowania skrzywionej miny, bo ktoś wstał akurat lewą nogą z łóżka; deszczu, kiedy nie ma parasolki. Przyjmowania kogoś takim, jakim jest.
Miłość nie rachuje!
